Alice in Wonderland

“Zo. Dan ga ik nu het nieuwe jaar opstarten.” Vanuit volstrekte stilstand slingeren twee benen met een zwaai onder de dekens vandaan en nog geen twee seconden later staat A. kaarsrecht naast het bed. Een gloed van energie omringt haar. Het doet pijn aan mijn ogen. Ik grijp met beide handen de dekens terug en trek ze over mijn hoofd. Meestal is dat voldoende om de dag nog een paar minuten uit te stellen, maar vandaag wil het niet lukken. Ik probeer me geestelijk voor te bereiden op de yogales die mij te wachten staat. Al mijn spieren doen al bij voorbaat pijn. Ik probeer nog luier te gaan liggen. Een ochtend- en een avondmens in hetzelfde bed om acht uur ’s ochtends, het blijft een moeilijke combinatie.

Het jaar als motor. Een ding dat je opstart. Zo heb ik nog niet tegen de tijd aangekeken, maar er zit wel iets in. Waarom dat pas in de tweede week van januari moet gebeuren is me niet gelijk duidelijk, maar dan bedenk ik dat A. pas vandaag begint met werken. Het betekent dat de tijd voor haar dus een week heeft stilgestaan. Ik draai me nog even behaaglijk om. Want ik ben mijn tijd vooruit.

Een uur later zit ik toch op de fiets langs de Amstel. Rechts doemt het Waternetgebouw op. Ik rijd door. De yogales wacht niet. Om mij heen fietsen en lopen mensen met hun hoofden in hun kraag. Het is miezerig weer. Niet een tijd om op te starten. Ik zit te denken om die mensen – verscholen in hun jassen – op te tekenen als een ode aan de miezerige tijd. Dan valt mijn oog op het blauwe kunstwerk voor het waternetgebouw. Het is een wonderlijk schouwspel dat zich daar voltrekt. Ik zie een konijn op een mens en een bloem op een vaag figuur. Het is een speels gebeuren. Vrolijk. Een soort Alice in Wonderland. Daar begrijp je ook niet wat er precies gebeurt, maar er zit beweging in. Lichtheid. Waarom hebben ze dat ding toch donkerblauw geschilderd?

In ieder geval. Speelsheid. Ontdekkingstocht. Alice in Wonderland. Dat blijft een licht spektakel, zelfs in het miezerige januari. Een reden om voor op te staan. En ja, waarom niet: een goed excuus om het jaar op te gaan starten. Nu nog een ander kleurtje voor het kunstwerk.