Wake-up call

Het straalt misschien niet van schoonheid, maar het is wel oogverblindend als je een uurtje na het ochtendgloren over de fietsbrug het Amstelkwartier binnenrijdt. Met de blik naar rechts kun je de zon net boven de einder zien. Ze weerspiegelt zich in de kantoorblokken die voor het Mercure hotel liggen opgesteld aan de Johan Muyskenvaart. Toegegeven, het zijn lelijke blokken, die eens een thuis boden aan een bonte verzameling van ondernemingen. Tot een paar jaar geleden. Het was midden in de crisis en de bedrijven zochten betere en mooiere locaties om te vertoeven. Of ze gingen failliet. In ieder geval stonden de legoblokken jaren leeg. Nu – we schrijven 2017 – is de crisis voorbij, maar de blokken zijn nog net zo lelijk als toen en onbewoond bovendien. Geen bedrijf wil daar nog gezien worden. De locatie heeft de strijd verloren met andere bedrijfsterreinen. En dat is maar goed ook, want – zoals gezegd – het zijn lelijke blokken.

Nu zijn ze in het Amstelkwartier van alles aan het bouwen. In de vaart der volkeren moeten ze aan de tekentafel hebben gedacht: die strook aan de Muyskenvaart pakken we er wel even bij. Bouwen is het toverwoord. De blokken gaan niet plat, maar worden opgelapt en gestapeld. Ze mogen het achtergelegen Mercure hotel niet naar de kroon steken – hoogbouw is funest voor het uitzicht – maar ik heb me laten vertellen dat er acht verdiepingen komen. Dat worden dubbele kubussen en daarmee een behoorlijk zonnepaneel. Als ik slaperig naar rechts kijk in de morgen wacht straks me een verblindende wake-up call!