De winkel van Sinkel

IMG_0030

 

Italianen verkopen alles wat los en vast zit. Dat zijn allereerst de producten die zij als geen ander kunnen maken: ijs, leren tassen, kleding, papier, parfum, juwelen, schoenen en niet te vergeten de gebakjes die als kunstwerken in de vitrines liggen. En verder alles wat je kunt bedenken, tot hun eigen schoonmoeder aan toe. Wij kopen al die dingen gewoon bij de Blokker, Hema en de Bijenkorf (misschien de schoonmoeder niet), maar de Azurri’s hebben voor alle producten een apart winkeltje. Dat past natuurlijk niet in een enkele winkelstraat en daarom zijn er verschillende wijken voor verschillende producten. Als het op shoppen aankomt, zijn de Italianen ongelofelijk georganiseerd. Wij trouwens ook, bedenk ik me nu: we stoppen gewoon alles in één winkel. Da’s lang zo leuk niet, maar wel een bewijs van organiserend vermogen.

Enkele branches trekken zich niets van die indeling aan en zijn in elke wijk te vinden. Ik noem de handelaren in hoop, koffie en tabak; kerk, kroeg en tabakswinkel (een aparte en beschermde branche in Italië). Verder de piepkleine Alimentari, waar je alleen drank, chips en dan ineens waanzinnig lekkere buffelmozzarella kunt kopen. Van oma op het platteland. In de binnenstad zijn ze vaak in handen van Indiërs of Bengalen, dus daar is het wel even zoeken naar de mozzarella. Hoe die winkeltjes kunnen bestaan is mij een Godsraadsel. Ze zijn meestal leeg en van mijn flesje water voor een euro zullen ze niet blijven leven.

En dan is er de winkel van Sinkel. In het Italiaans heet dat Mesticheria, wat zich laat vertalen als verfwinkel, maar die naam beslist tekort doet. Als je echt niet meer weet waar je iets moet kopen, dan stap je zo’n winkel binnen. Het is een soort Bouwmarkt, Blokker en meneer Jamin ineen, maar dan op een oppervlakte van 10 vierkante meter. Het ziet eruit als de winkel van Malle Pietje, maar de spullen zijn nieuw. Alleen de eigenaar weet waar alles staat en dat is een licht obstakel als je geen Italiaans spreekt. Servicegerichtheid is niet de hoogste deugd in de Laars. Maar met enig doorzettingsvermogen verlaat je de winkel met de buit, waarvan je het bestaan al bijna niet meer durfde te vermoeden. Een verfklem in mijn geval.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *