Klere Italianen

IMG_0037

Ik ben nu ruim een week in Florence en zoals dat gaat, moet me een aantal dingen van het hart. Prachtig land, goddelijk eten, beschaafde mensen, alles is een zoete roze sluier, als je nieuw bent in een streek. Naarmate de tijd vordert, sluipen de eerste onvolkomenheden het bewustzijn binnen, die zich mettertijd ontwikkelen tot irritaties. Omdat ik van mijn hart geen moordkuil wil maken en morgen weer met een schone lei wil beginnen, ga ik even los. Moet kunnen, zo één keer per week. Komt ie.

Het zijn klere Italianen, die mannen die rondlopen alsof de wereld van hen is, met hun te lange haren en kleren, die als gegoten om hun bierbuikloze lichamen zijn gedrapeerd. Klere Italianen, die vrouwen die denken dat alles en iedereen speciaal voor hen is ontworpen. Die met pink en halve oogopslag de bediening kapen, terwijl ik al twintig minuten op mijn bestelling wacht. Klere Italianen, die verkopers die je aankijken met blanco blik als blijkt dat je geen Italiaans spreekt. Die geen enkele moeite doen om je wat dan ook maar te slijten en liever hebben dat je de winkel verlaat. Waar je op je knieën moet om toch iets te mogen kopen, waarbij ze je behandelen alsof ze mensheid zelf de hoogste gunst bewijzen. Klere Italianen, die rijden alsof ze permanent op een formule 1 parcours zitten waarbij elke stervende voetganger bonuspunten oplevert. Klere Italianen, de caissières die in de supermarkt doen alsof tijd geen geld is en elke klant hun hele levensverhaal uit de doeken doen. Klere Italianen, die zijn afgedroogd door de Duitsers maar rondlopen alsof ze Europacup hebben gewonnen.

Het is onrechtvaardig. Ze zijn wie ze zijn, vinden dat vanzelfsprekend en hebben nog eens het mooiste uitzicht ook. Er zit maar één ding op: do as the Romans do. Ik word Italiaan.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *