Slachtbank

IMG_0042

PAS OP! Dit is geen tortelfontein, al doet het zoete tafereeltje anders vermoeden. Hier wordt de romance in Florence niet bedreven. Geen sprookje met happy end op deze bank en zeker geen rustiek zitje voor koutende oude mannetjes. Hier staat een slachtbank. En de beulen zijn nabij.

De fontein van Borgo San Iacopo bevindt zich recht tegenover de Ponte Vecchio in Oltrarno. Aan de overkant dus. Uitgeteld ploffen de buitenlandse toeristen hier neer, die de lange oversteek naar ‘de andere kant’ hebben gemaakt. Ze zijn al gemangeld door de vele straatventers op de brug en misschien zelfs al gerold. Hier is het bijkomen en moed vergaren voor de laatste paar honderd meter, helemaal naar het Pittipaleis.

Een oud Duits stel strijkt neer met zichtbare opluchting op het gelaat. Ze toveren een zakdoek te voorschijn en beginnen uitgebreid hun hoofd te deppen. Naast hen zakt een Amerikaan op de bank neer, een hartverzakking nabij. Ik moet toegeven, het is heet vandaag. Alle drie turen ze wezenloos voor zich uit. Ze kijken mijn richting uit, maar ik geloof niet dat ze mij gewaar worden. Ik sta half verscholen in een schaduwrijke portiek. Op dat moment gaat links een wat oudere tanige man zitten, kijkt om zich heen – geen politie – en begint na enig aarzelen een amicaal gesprek met de Amerikaan. Tijdens het gesprek schuift hij steeds dichter tegen de Amerikaan aan en slaat soms achteloos een arm om zijn schouder. Onderwijl blijft hij alle kanten opkijken, maar ook hij ziet me niet. Pas als de hand gevaarlijk dicht richting portemonnee duikt, kruisen onze blikken elkaar. Onmiddellijk schiet zijn hand terug. Hij maakt nog anderhalve opmerking om dan schielijk achter de coulissen te verdwijnen. Ik voel een steek van trots in mijn hart. Ik ben een crimewatcher en vandaag heb ik een misdaad voorkomen! En nou jij weer, Peter R. de Vries!

Na een paar minuten zijn de drie toeristen enigszins hersteld en staan gezamenlijk op, alsof ze weten dat de kust weer veilig is. Dankzij mij natuurlijk, de schetsende redder (ridder?) van het gepensioneerd toeristengilde. Wankelend vervolgen ze hun weg. Mij wordt geen blik waardig gekeurd. Er kan geen bedankje vanaf. Klere toeristen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *